Stage, Rio de Janeiro

Paintballen en einde stage

2009-12-19T14:21:00.009-02:00

Beste trouwe lezers van ons weblog,

Donderdag 10 december is Neeltje eindelijk aangekomen! Na 3 maanden wachten waren we weer samen en wat is dat fijn! We hebben lekker in een appartementje aan de Praia Botafogo gezeten en hadden daar een schitterend uitzicht. Maandag en dinsdag zijn we met zijn allen gaan werken en heeft Neeltje kunnen zien waaraan Luuk en ik al die tijd hard hebben gewerkt.

Als afsluitende activiteit zijn we vorige week zaterdag, 12 december, nog met de jongens gaan paintballen! We gingen met 12 man en van die 12 waren er 6 Nederlanders. We gingen met een kleine combi, zo'n oud Volkswagen-busje, en wonder boven wonder pastten we er alle 12 in, met de chauffeur, een hele flinke vent, zaten we, gestapeld, met 13 man in het busje...

Van de 12 spelers waren er dus 6 jongens uit de favela die zo ongeveer allemaal in de drugsbusiness hebben gezeten en daardoor goed wisten om te gaan met de wapens. Ook kon je aan ze zien dat ze echt ervaring hadden met oorlogsvoering en al snel werden de lijnen uit gezet. In het ene team door Mota, in het andere team door Nuno. Door lootjes werd het eerlijk verdeeld en de vlaggenjacht kon beginnen. Om een indruk te krijgen van dit alles hebben we wat foto’s gemaakt…

Halverwege werd het spel nog even stil gelegd omdat er een dief het terrein was binnengedrongen die in een nabij gelegen huis iets had gestolen. Alle wapens werden uit de kast getrokken en ook de medewerkers gingen op pad. Zo ongeveer alle balletjes die aanwezig waren werden gebruikt in de jacht op deze dief. Ze zouden hem waarschijnlijk van boven tot onder hebben geverfd als hij was gepakt. Maar zoals de tekst al doet vermoeden, was het allemaal voor niets, er is geen spoor van deze man gevonden...
Aan het einde had iedereen wat blauwe plekken en een flinke adrenaline-stoot! Het was een dolle boel en iedereen moest echt even bijkomen!

Maar helaas komt aan alle goede dingen een einde, zo ook aan onze stage in Rio de Janeiro. Na 3 maanden lang hard gewerkt te hebben in Vila Cruzeiro aan de mondgezondheid van de kinderen aldaar moesten we afgelopen dinsdag helaas een punt erachter zetten.

Met een afsluitende BBQ en enkele mooie woorden van Mariana namen we met pijn in ons hart afscheid van al die aardige mensen in de wijk. Ze hebben ons hart toch wel een beetje gestolen ondertussen!

Eigenlijk zit ons werk er hier nog lang niet op, maar gelukkig staan de volgende ACTA-studenten alweer te springen om onze taak over te nemen. Zij zullen rond februari aankomen en dan het nuttige werk voortzetten. We hebben de afgelopen periode natuurlijk niet stil gezeten en daarvan getuige de getallen. We hebben in totaal zo’n 200 vullingen gemaakt en ongeveer 30 kiesjes getrokken omdat ze een fistel hadden of veel pijn deden. Ook hebben we vele kinderen een poetsinstructie gegeven en ouders uitgelegd dat voedingspatronen zullen moeten veranderen om problemen in de toekomst te voorkomen.

Groetjes en tot ziens in Nederland!

Luuk en Erik Pieter

Flamengo Hexacampeão!!!

2009-12-07T00:14:00.010-02:00

Beste lezers thuis,

Afgelopen zondag was het voor Rio de Janeiro dé dag van het jaar wat betreft voetbal. Uiteraard kon Flamengo kampioen worden, maar tegelijkertijd streden 2 andere clubs tegen rechtstreekse degradatie...

We hadden kaartjes bemachtigd voor Maracanã en de wedstrijd stond op de planning voor 17.00 uur. We wilden natuurlijk mooi op tijd aankomen en vertrokken daarom rond 13.30 al richting het stadion. Daar eenmaal aangekomen moesten we een kwartier buiten de poort wachten, omdat er nogal veel mensen tegelijk naar binnen wilden. Vervolgens zijn we door de kleine opening in de poort erdoorheen geperst, mede dankzij de ´hulp´ van vele andere supporters.

Doordat we om half 3 al in het stadion waren konden we mooie plekjes uitkiezen en kon het feest beginnen! Dat was ook echt zo, want op dat moment was de harde kern al lange tijd liederen aan het zingen en aan het feesten. Toen uiteindelijk om 5 uur de spelers het veld op kwamen barstte het stadion zo ongeveer uit zijn voegen en kon een historische wedstrijd beginnen (zie filmpje op Youtube: 'Flamengo Hexacampeão' http://www.youtube.com/watch?v=2hr3krizQqk). Zou Flamengo kampioen worden voor de 6e keer in hun bestaan??

Vooraf was gespeculeerd dat Gremio geen zin had om te winnen, omdat daarmee hun aartsrivaal, Internacional, kampioen zou worden. Tijdens de eerste minuten werd echter al meteen duidelijk dat ze zich niet zomaar naar de slachtbank zouden laten leiden. Het werd een stevig duel met toch ook wel enige nervositeit aan beide kanten.

Na ongeveer 20 minuten werd het opeens muisstil in het stadion, Gremio maakte de 0-1!!! Verschrikkelijk natuurlijk en iedereen was met stomheid geslagen. Vanzelfsprekend kwamen ook de mooie scheldwoorden als 'porra' en 'filho da puta' al snel om de hoek kijken.

Ondertussen was er op de andere velden al meerdere malen gescoord door zowel Internacional als Sao Paulo, dus beide teams stonden nu boven Flamengo! Daar moest wat aan gedaan worden! Gelukkig kreeg Flamengo het voor elkaar om zichzelf bij elkaar te rapen en er nog eens extra voor te gaan. Dat resulteerde ongeveer 10 minuten later in de 1-1, die uit een rommelige situatie ontstond. Het stadion ontplofte en iedereen begon er weer enigszins in te geloven!

Het rustsignaal klonk en dit was ook echt een rustpunt voor het publiek. Voor het eerst sinds half 3 gingen de mensen zitten om bij te komen en zich op te laden voor de laatste, hectische, 45 minuten die er gespeeld zouden worden in het huidige Maracanã!!! Flamengo koos in de 2e helft vol de aanval, want alleen winst was immers goed genoeg voor het kampioenschap! De spanning steeg met de minuut, want hoe langer het natuurlijk duurde, hoe moeilijker het werd om nog te winnen. Met nog ongeveer 15 minuten op de klok kwam er opeens een kopkans voor R. Angelim, een verdediger, die hem vakkundig in het hoekje plaatste en daarmee Flamengo op voorsprong zette! Het stadion barstte uit in enorm luid gejuich en de eerste traantjes waren om ons heen zelfs een beetje zichtbaar. Het ging echt gebeuren, Flamengo kampioen na 17 jaar!!!

Na nog dik 10 minuten billenknijpen en flink schelden op de scheidsrechter, hij liet natuurlijk in de ogen van de Mengãos veel te lang doorspelen, klonk dan eindelijk het eindsignaal en viel alle spanning weg. De emoties kwamen en het werd 1 groot feest! Helaas was er geen prijsuitrijking, maar wel maakten de spelers een extra ronde door het stadion.

Vervolgens zijn we met de metro naar huis gegaan en hebben we met Yvonne afgesproken in Leblon. Volgens haar was het daar een gekkenhuis en hartstikke gezellig! Met de bus zijn we die kant op gegaan en we troffen het!! De hele bus stroomde vol met supporters van Flamengo! Hierdoor werd het een lange gezellige reis met veel zang, gerammel aan de bus (de vering werd flink getest!) en wederom een groot spektakel. Auto's met supporters kwamen er naast rijden om ook gezellig mee te doen, een dolle boel!

In Leblon leek het daarna net Carnaval. De straat zag zwart van de mensen en de bussen moesten maar een andere route rijden. Het was er extreem gezellig, de mensen waren lekker aan het dansen en lachen, er was veel vuurwerk en overal vlaggen. Een ware happening!

Doordat het wel een lange dag was zijn we rond half 12 maar naar huis teruggekeerd, morgen immers weer werken!

Nu vragen de oplettende lezers onder jullie je misschien af: hoe is het afgelopen met die clubs die vochten tegen degradatie? Ze wonnen beiden hun wedstrijd en zijn daardoor behouden op het hoogste niveau! Een ware overwinning voor Rio de Janeiro in hun strijd met São Paulo!

We proberen jullie zo snel mogelijk ook beelden hiervan te laten zien, maar de afgelopen dagen wilde dat helaas niet lukken en daardoor is dit bericht enigszins vertraagd geplaatst...

Groetjes,

Luuk en Erik Pieter

The Hunting Dentists

2009-12-02T18:25:00.005-02:00

Hallo allen!

Vandaag zijn we begonnen met het opzoeken van kinderen thuis om vullingen te evalueren die we in de beginperiode van onze stage vervaardigd hebben. Dit vanwege de nogal lage opkomst van terugkerende kinderen die voor controle van de vullingen komen. Hierdoor zou ons onderzoek lichtelijk in de soep kunnen lopen, en dus doen we alle moeite zoveel mogelijk vullingen te beoordelen en gaan we zelfs de straat op!

Naast dat het dus noodzakelijk was, was het ook erg leuk om te doen. Samen met onze gids en goeie vriendin Mariana zochten we uit welke kinderen in de buurt woonden en gingen we op pad. Eigenlijk de eerste keer dat we van de hoofdweg van de favela af gingen; het resulteerde in een waar doolhof van smalle steegjes omlaag en omhoog, trap op trap af, de nodige gaten in het beton ontwijkend, kortom: goed opletten waar je je voeten (lees: slippers) neerzet! Als we een huis hadden gevonden (wat nogal moeilijk bleek omdat in sommige straten de nummers totaal niet klopten met de volgorde van de huizen en straatnamen schaars worden aangegeven) schreeuwde Mariana de naam van het kind en kwam er een koppie uit het raam steken. Vervolgens vroeg ze of de 'dentistas' even mochten kijken en deden we buiten in de steegjes de controle. Gewapend met een doos spiegels en sondes, handschoenen, patientenkaartjes en een notitieblok werkten we de hele buurt af. Na veel zweetdruppels (erg warm op dit moment in Rio!) had Mariana er genoeg van voor vandaag en besloot ze de rest morgen te willen doen. Morgen vervolgen we onze jacht op evaluaties dus!

Verder leuk om te vertellen: we hebben kaarten weten te bemachtigen voor de laatste wedstrijd van Flamengo! Dat is nógal mooi omdat het zonder twijfel de meest spannende wedstrijd van het jaar gaat worden. Flamengo heeft namelijk afgelopen zondag zijn wedstrijd weten te winnen, waar de concurrent punten liet liggen, en staat daardoor boven aan de competitie met dus nog 1 wedstrijd te spelen. Nummer 1 tot en met 4 van de competitie maken echter nog allen kans op de titel, dus Flamengo MOET winnen, willen ze zeker zijn van het kampioenschap. Door deze spannende ontknoping van de competitie, én omdat het de eerste keer in 17 jaar zou zijn dat Flamengo kampioen zou worden, hebben meer mensen bedacht erbij te willen zijn in Maracana. Sinds maandagochtend lagen daarom al mensen in de rij voor Maracana om de laatste kaartjes te bemachtigen die vanaf donderdag verkocht zou worden (4 dagen en 3 nachten voor het stadion liggen om een kaartje te kopen!!!). Omdat er nog 2000 kaartjes verkocht zouden worden, en er 10.000 man in de rij stonden voor Maracana ontstond vandaag een flink tumult rond het stadion en was er geweergeweld van de politie voor nodig om de 'orde' te bewaren (zo zagen we vandaag op het nieuws). Ook werden de kaartjes alvast vandaag in de verkoop gedaan in plaats van donderdag. Dit is waarschijnlijk omdat vanavond de wedstrijd van Fluminense, de aartsrivaal van Flamengo, maar ook spelend in het Maracana-stadion, in de Zuid-Amerikaanse Uefa-Cup op de planning staat...

Wij hebben dus een kaartje weten te regelen, via-via, in het IBISS-centrum waar we werken. We zijn erg benieuwd en kijken uit naar zondagavond, wanneer het feest (hopelijk) zal losbarsten (in het andere geval wordt het stadion wellicht afgebroken, daar willen we ook wel bij zijn :P) Ook is het de laatste wedstrijd in Maracana voor de komende jaren, want daarna wordt hij gesloten vanwege verbouwing voor de wereldkampioenschappen van 2014 en de Olympische spelen van 2016!!

Verder hebben we ons hele weekend alweer vol gepland: donderdag met een aantal mensen van IBISS naar een hippe club, waar ze goeie burgers schijnen te verkopen ;) vrijdag met Nanko en een groep Nederlanders naar een favela-party in onze werkwijk. Zaterdag zien we de opening van een van de grootste kerstbomen ter wereld (hier in Rio geen Sinterklaas, maar dubbel en dwars de Kerstman!) wat een heel spektakel zou moeten zijn, en zondag dus het voetbal-avontuur.

We houden jullie op de hoogte van onze avonturen!

Erik Pieter en Luuk

Weekend...

2009-11-28T23:08:00.008-02:00

Beste lezers,

Na een week hard werken in Vila Cruzeiro en het lezen van vele artikelen over ons onderzoek waren we toe aan een weekend met voldoende afleiding!

We besloten daarom om donderdagavond te gaan eten bij Sushi Leblon, volgens boekjes een van de beste sushi-restaurants van Rio de Janeiro. Het eten was inderdaad heerlijk en we hebben erg genoten van de gezelligheid. Opvallend was dat toevallig in een aantal blokken in Leblon die avond weer de stroom uit viel en we wederom gezellig met kaarslicht hebben zitten eten.

Uiteindelijk waren we te moe om verder nog iets te doen en na een klein drankje in een kroeg in de buurt zijn we op weg naar huis gegaan.

Vrijdag hebben we Rio Scenarium bezocht. Ook weer volgens boekjes 'the place to be' als het gaat om stappen. De geschiedenis ervan is wellicht leuk om hierbij te vermelden. Ooit begon Rio Scenarium namelijk als een antiekhandel. Toen er mensen vroegen of het niet mogelijk was om er te eten en te drinken besloten de eigenaren om de aangeboden waar met touwen omhoog te takelen en werden er stoelen geplaatst. Dit gebeurde iedere dag en het succes ontstond. Tegenwoordig beslaat Rio Scenarium 3 gebouwen met prachtige gevels met balkons van waaruit je mooi uit kunt kijken over een gezellige straat met allemaal cafeetjes. Antiek wordt er niet meer verkocht, maar zoals op de foto's duidelijk te zien is heeft het wel zijn sporen nagelaten! Een prachtige zaak waar de Braziliaanse muziek non-stop te beluisteren viel, er was immers een live-band aanwezig, die zelfs op schermen in de andere ruimtes te volgen was.

Vandaag is Luuk, samen met Jeroen, een vriend van Sjuul (is het nog te volgen?), een favela-tour gaan maken. Samen met een gids zijn ze Rocinha, de grootste sloppenwijk van Rio, binnen gegaan en hebben ze de sfeer daar flink kunnen proeven. Volgens beide toch wel een van de hoogtepuntjes uit de tijd in Rio de Janeiro!

Afgelopen woensdag is Mijntje al vertrokken richting Chili en morgen zal ook Sjuul ons gaan verlaten... Daarom zijn we vanavond nog even iets gaan drinken met Sjuul en Jeroen bij Palaphita Kitch, een zwaar relaxte chill-out tent aan het grote meer (Lagoa) in Rio. Doordat we allemaal best wel moe waren is het niet zo laat geworden en zijn we voor een weekendavond erg mooi op tijd thuis! Zodoende kunnen we ook nog lekker uitrusten dit weekend!

Tot snel allemaal!

Groetjes,

Luuk en Erik Pieter

Flamengo kampioen, of toch niet...

2009-11-22T23:04:00.003-02:00

Beste lezers,

vandaag was het eindelijk weer eens zover! Maracana zou uitverkocht zijn voor de een na laatste thuiswedstrijd van Flamengo van dit seizoen. Er stond een heleboel op het spel, want de titel komt steeds dichterbij.

Op voorhand was reeds duidelijk geworden dat Sao Paulo, de grote concurrent en de huidige nummer 1 op de ranglijst, verloren had van Botafogo, een andere club uit Rio de Janeiro. Ieder doelpunt van Botafogo werd met luid gejuich ontvangen en de eindstand daar was 3-2.

Als gevolg daarvan was de taak aan Flamengo om vanavond te winnen en daarmee de leidende positie op de ranglijst over te nemen! Voorafgaande aan de wedstrijd waren er zo'n 80.000 blaadjes verspreid door het stadion en werd van iedereen verwacht deze omhoog te doen op het moment dat de spelers het veld betraden. Hierdoor werd een grote tekst zichtbaar in het hele stadion met verder een rood-zwarte band! Schitterend om te zien en om er deel van uit te maken.

Blijkbaar waren ook de spelers van de complete gang van zaken nogal onder de indruk, want vooral de eerste helft was een erg nerveus steekspel waarbij er weinig te genieten viel. Toch bleef de stemming optimistisch. In de tweede helft deed Flamengo er een schepje bovenop en ging het nog aanvallender spelen, op zoek naar de 1-0. Er waren behoorlijk veel kansen over en weer en ook Bruno, de keeper, ging de laatste 5 minuten regelmatig mee naar voren om te proberen het net te vinden.

Helaas was het allemaal voor niets en eindigde de avond, die een groot feest had moeten worden, in een deceptie en was de eindstand 0-0. Daardoor is de achterstand op de koploper nu nog 1 punt met nog maar 2 wedstrijden te spelen. Het kan dus nog wel, maar vandaag had het volgens ons moeten gebeuren! 83.489 Toeschouwers gingen teleurgesteld weer naar huis.

6 December is de laatste thuiswedstrijd en wie weet kunnen ze dan het kampioenschap alsnog afdwingen! Wij zijn er in ieder geval weer bij en houden jullie op de hoogte!!!

Groetjes,

Luuk en Erik Pieter

Bruiloft op zn Braziliaans!

2009-11-15T20:15:00.007-02:00

Hallo mensen!

Dit weekend hebben we de bruiloft van Mariana mogen bijwonen! Het was een geweldige ervaring: de trouwerij werd gehouden in de kerk van Penha, boven op de berg. Erik Pieter en ik zochten een plaatsje uit naast een grote poort die tijdens de mis open werd gedaan. Doordat het echt een perfecte zomeravond was blies er een zwoele wind de kerk in en hadden we uitzicht op de sloppenwijk, en in de verte Christo, afstekend tegen de blauwe lucht. De kerk zelf was ook mooi versierd met veel bloemstukken en het viel ons op hoe goed en chic de mensen eigenlijk allemaal gekleed waren. Heel indrukwekkend allemaal, we vonden het erg leuk hierbij te mogen zijn!

Verder zijn we deze week op pad geweest met Ivo, Eva en Thomas en hebben we een leuke tijd met ze beleefd. Ze zitten helaas weer sinds een paar uur op het vliegtuig, dus dat betekent dat we nog een maand door gaan met werken in de favela, en dan zit ons onderzoek er op!

Vanavond nog leuk gegeten met wat vrienden in de casa, zoals zo vaak erg gezellig.

Wij gaan vrolijk en met veel plezier de laatste maand tegenmoet!

groetjes uit Brasil!

Luuk en Erik Pieter

Family in Rio

2009-11-12T23:34:00.007-02:00

Hallo lezers!

Zoals jullie wellicht gemerkt hebben zijn we deze week versterkt door 3 Spauwens in Rio. Ze hebben al zoveel opgeschreven dat we er zelf weinig aan toe te voegen hebben.

Toch valt nog het een en ander te vertellen, Madonna is namelijk in het land! En in Rio de Janeiro nog wel! Nanko kwam ons afgelopen week vrolijk vertellen dat ze in Rio was en dat hij de dag ervoor samen met haar gegeten had. Daar voegde hij nog aan toe dat Madonna de volgende dag misschien wel naar de favela zou komen! Dat was echter niet met veel zekerheid te zeggen omdat haar bewaking van 30 man sterk daar natuurlijk de zaak niet waterdicht, wat betreft de veiligheid van Madonna betreft, zou kunnen krijgen. Nu we een paar dagen verder zijn is het, jammer genoeg voor Madonna, en ook een beetje voor ons, inderdaad niet door gegaan, maar het idee om haar eventueel te zien rondlopen in 'onze' wijk was al bijzonder.

Ook zullen we zaterdag getuige zijn van een echte Braziliaanse bruiloft, onze tolk Mariana zal gaan trouwen in de kerk van Penha. We zijn erg benieuwd hoe dat allemaal zal gaan en zal zijn, we houden jullie op de hoogte!

Verder is het érg gezellig met zn 5en in Rio. Ook al zien we veel voor de tweede of derde keer, het is leuk om een beetje gids te spelen in een stad waar je zelf 2 maanden geleden nog als leek rondliep. Op dat soort momenten merken we wel dat we onszelf prima kunnen redden.

De foto's zijn er om de overige indrukken weer te geven!

Groetjes vanuit Rio!

Cinco de Janeiro

Geef een rondleiding, krijg een rondleiding!

2009-10-31T08:24:00.017-02:00

Beste mensen!

Het is weer tijd voor een nieuw bericht. Eergisteren namen we namelijk de ouders van Erik Pieter mee de favela in en lieten we hen onze werkplek zien. Het was abnormaal rustig (vanwege alle onrust eerder deze week in de wijk natuurlijk...) dus we konden hen een mooie rondleiding door het centrum geven en kregen ook nog de kans met medewerker Walter de kerk van Penha (het overkoepelende gebied waar ook Vila Cruzeiro deel van uitmaakt heet Penha, hier wonen zo'n 120.000 mensen) te bezoeken. Het was voor ons de tweede keer dat we hier waren, dus kregen we de kans ons met andere dingen bezig te houden dan met alleen het fenomenale uitzicht. Zo telden we de trappen en kwamen we uit op een leuk aantal van 382. Eigenlijk klopt dit niet helemaal omdat ik wat teveel trappen had geteld. Eigenlijk zou het aantal 365 moeten zijn, voor elke dag in het jaar 1 trede.

Eerder die ochtend hoorden we dat zaterdag een spectaculaire wedstrijd in het Maracana-stadion zou zijn, dus gebruikten we de lunchpauze om met een andere medewerker (Nuno) kaartjes te gaan kopen in Maracana. We kregen gelijk weer een rondleiding, deels omdat de omgeving vooral nieuw was voor de ouders van Ep en deels vanwege het feit dat Nuno nog steeds geen genoeg kan krijgen van het stadion. De bus terug naar het centrum liet erg lang op zich wachten, dus kwamen we met een vertraging van 30 minuten aan in het IBISS-centrum, waar zich gelukkig wel weer wat meer kinderen hadden verzameld. De hele middag lekker door kunnen werken. De nieuwe spulletjes werken uitstekend!

's Avonds weer lekker uitgegeten met z'n 4en bij grillrestaurant Outback, erg goed!

De volgende dag zouden we met Nanko afspreken, die ons verschillende favela's zou laten zien. Zo zagen we Vila Nova, een wijk waar een tanden-poetsprogramma op is gezet en waar kinderen op de peuteropvang zichtbaar betere tanden hebben dan bv. in onze wijk. In verband met een hevige luizenplaag had Nanko een tijd geleden een kapper geinstalleerd in het centrum, die alle kleine kindjes millimeterde; de enige optie om van de plaag af te komen met dat warme vochtige weer! De kapper richt zich inmiddels op alle bewoners binnen (en buiten) de favela, zo zagen we een wijkbewoner met een hanekam en blonde stippen het pand verlaten. Door een barretje dat tegenover de kapper lag bleven we daar even hangen en zette Ineke nog even vrolijk de plaatselijke drugsbaas op de foto terwijl hij ons de hand kwam schudden! Uiteindelijk werd besloten dat wij toch ook echt wel aan een 'haircut' toe waren! Na het uitdagen van elkaar: ''blond, dat durf je toch niet!" & "Een hanekam, dat doe jij nooit!'' werd even ons lef getest en stonden we een klein uur later met andere kapsels weer buiten. Weer eens wat anders!!

Met een Coupe Soleil en een Coupe de David Beckham gingen we verder met de rondleiding en kwamen we uiteindelijk terecht in een straatfeest in onze eigen wijk Vila Cruzeiro. Ongelofelijk wat voor sfeer daar hangt! Moeilijk te omschrijven omdat het gehele plaatje zo ongeloofwaardig overkomt... Midden op straat was een hele wand van geluidsboxen, waar menig muziekfestival trots op zou zijn, opgesteld waar een enorme bak aan Braziliaanse herrie uit kwam. Toen we even verder liepen zagen we 40 meter verderop nog zo'n wand die toen nog niet functioneel was. Halverwege de avond werden we echter ook omver geblazen door bass-geluiden die uit die boxen kwamen. Het straatbeeld werd gevormd door een hele meute mensen van jong tot oud, en Nanko vertelde dat het feest (dat heel normaal was voor een vrijdagavond) door zou gaan tot 5 uur in de ochtend. Het werd inderdaad steeds drukker, en door de massa scheurden motoren (soms met een berijder van 9 jaar!!!) langs. Om de minuut zagen we kerels met grote geweren op hun rug of in hun broek gestoken langsrijden, met dikke gouden kettingen aan hun nek. Al met al een vrij bizar plaatje dat misschien nog wel versterkt werd door het feit dat het bier al vanaf 15.00uur 's middags aan het vloeien was. Om half 2 vonden we het allemaal wel genoeg geweest, liet Nanko nog even de scherpschutter die de helikopter vorige week had neergehaald zien en keerden we vermoeid en met de indrukwekkende beelden nog op ons netvlies terug naar huis.

Al met al een zeer indrukwekkende dag die ons nog lang bij zal blijven.

We hebben nog een vraag aan al onze lezers. We hebben namelijk geen idee, naast onze vaste reageerders, hoeveel mensen ons weblog lezen of er soms op kijken. We zouden het leuk vinden als iedereen die onze berichtjes wel eens leest een reactie zou geven. Dat kan heel kort en anoniem, er hoeft niet eens een bericht in te staan (maar mag wel natuurlijk), zo krijgen we een goed beeld van het aantal lezers op onze weblog.

Bedankt en tot een volgend bericht!

Groeten,

Coupe Soleil en David Beckham

2009-10-27T12:59:00.006-02:00

Hallo daar!

De afgelopen dagen hebben we het erg gezellig met de ouders van Erik Pieter gehad. Mede doordat het vrij onrustig is in de favela, waardoor het centrum nu al 2 dagen achter elkaar eerder dicht is gegaan en wij om 11 uur naar huis moesten vertrekken, hebben we wat extra tijd om met zn 4en dingen te ondernemen.

Daarom spraken we gisteren weer af met het idee naar de 'Biblioteca Nacional' te gaan. Daar aangekomen bleek deze echter dicht te zijn, maar omdat het zo'n stralend weer was opperde ik om de tocht naar het beroemde Christusbeeld te ondernemen. Zo gezegd, zo gedaan, dus een uurtje later zaten we in het treintje naar boven. Maar we hadden opnieuw pech! Een enorme wolk die uit het niets kwam opzetten zorgde ervoor dat we helemaal niets konden zien, en ook Christo was nergens te bekennen. Erg jammer! Hopelijk volgende keer beter... 's Avonds stelden we voor de Sushi van Nanko uit te proberen, hier wel een succes!

Nu even wat meer over onze werksituatie. Vorige week begon de ellende toen er twee bendes op elkaar begonnen te schieten. De politie is zich er op zijn beurt mee gaan bemoeien met onder andere het inzetten van een helikopter. Deze werd uit de lucht geschoten door de bende die het ook voor het zeggen heeft in onze werkwijk. Gevolg hiervan weer was dat de politie een 'goede' reden had onze wijk binnen te vallen met zwaar geschut om de dader te pakken te krijgen. Mission Impossible natuurlijk, en ook niet te begrijpen dat ze het op de manier aanpakken zoals ze het nu dagelijks doen, maar toch werd vorige week van woensdag tot en met vrijdag geschoten.

Maandag was het nog steeds onrustig en werd het centrum dus gesloten uit

voorzorgsmaatregelen omdat ze verwachtten dat de politie opnieuw binnen zou vallen. Vanochtend hoorden we dat het die dag verder rustig was gebleven, maar vandaag zouden ze dan toch echt komen! En inderdaad, om half 11 kwam Mariana ons inderdaad vertellen dat het centrum weer zou sluiten (weer uit voorzorg) en dat we beter konden gaan. De sfeer op straat voelt inderdaad ietwat anders, met bijvoorbeeld minder kinderen op straat, maar toch is het vreemd te vertrekken uit een, op dat moment nog uiterst, rustige wijk. We hebben dus nog steeds geen geweld gezien.

Toch hebben we onszelf weer nuttig kunnen maken vanochtend: patientendatabase op orde gebracht, nieuwe handschoenen geregeld (zonder handschoenen geen behandelingen!) en nieuwe spulletjes uit Nederland (kindermolaarextractietangen (bekijk het verschil tussen de gevaartes waarmee het tot nu toe gedaan moest worden en de kleine tangetjes waarmee we nu tandjes zullen trekken!), automatrixsysteem & wanghaak voor foto's) geinstalleerd. Slechts 1 kind kunnen behandelen doordat veruit de meesten thuis worden gehouden door vader / moeder.

Morgen proberen we het gewoon weer, tenzij we een telefoontje krijgen dat het niet veilig is in de favela. Dan blijven we veilig (!) thuis.

Tot snel!

groeten,

Erik Pieter en Luuk

Maracana, Suikerbrood en Delta's

2009-10-25T22:28:00.006-02:00

Hallo!

De afgelopen dagen is weer genoeg gebeurd voor een klein verhaaltje op ons weblog.

Zo hebben we ons vermaakt met een bezoek aan het Maracana stadion (zie panorama hieronder). Dit keer kwamen we niet om naar een voetbalwedstrijd te kijken, maar wilden we wel eens zien hoe onze goeie vriend ( ;-) ) Adriano na de wedstrijd een douche pakt. We hebben dus onder andere de kleedkamers en het oefenveldje van de spelers gezien; overal hangen afbeeldingen van fameuze acties van bekende voetballers (uiteraard vooral brazilianen), en zijn ook even dichtbij het heilige gras van Maracana geweest. Daar werden we onder andere vermaakt door een kerel die speciaal voor ons de bal moeiteloos 10 minuten in de lucht hield, tussendoor even zn tshir uit en aantrok, en er op het eind ook nog bij ging liggen. Met die held wilden we wel even op de foto!

Daarna hadden we het wel gezien en besloten we een wandeling te maken rondom de Suikerbroodberg. We hadden gehoord dat daar een leuk pad lag, en er hier en daar een aapje tevoorschijn kon komen. Ilse was zo pienter geweest 2 bananen mee te nemen en achteraf een succes, want we hebben zeker 15 aapjes van dichtbij kunnen bekijken (mede door de bananen!). Na een flinke wandeling met het nodige verlies van lichaamsvocht (warme dag!) kwamen we aan op de top van de berg die voor de suikerbroodberg gelegen is. Verder konden we niet komen met de voet, dus hier namen we even pauze met een sucootje + salgado en genoten we van het uitzicht.

's Avonds kwamen de ouders van Erik Pieter aan, die we zijn op gaan halen van het vliegveld. De volgende dag zijn we met hen opnieuw naar Jardim Botanico geweest en hebben we ze, door middel van een flinke wandeling, het strand van Ipanema en een klein stukje Copacabana laten zien. 's Avonds erg gezellig uitgegeten en het uitgaansleven van Lapa laten zien.

Vandaag stond dan eindelijk het deltavliegen weer op het programma (na het afblazen van vorige week door het slechte weer). De dag begon goed met stralend weer en strakblauwe lucht, dus met een goed gevoel gingen we op weg. Samen met onze tolk mariana en haar aanstaande echtgenoot, de ouders van Erik Pieter en Ilse namen we de bus en na wat kleine administratieve handelingen waren we al klaar om naar boven te gaan. Met een brak autootje, volgeladen met een deltavlieger op het dak en 4 kerels, waagden we onze weg naar boven. Best een avontuur, want bij vertrek moest de auto nog aangeduwd worden! Het laatste (en meest steile) stukje van de berg moesten we dan ook uitstappen omdat de auto het niet voor elkaar kreeg met zoveel gewicht de berg op te komen. De dames waren inmiddels al met een andere auto boven aangekomen en zouden als eerste springen. Voor het echte werk begon werd kort de aanloop geoefend. Meer preparaties (afgezonderd van enkele instructies van onze co-piloot; blijf van de vlieger af, maak geen onverwachtse bewegingen, knijp niet te hard in mijn arm) waren niet nodig, dus binnen 10 minuten sprong Mariana met een flinke gil al in het diepe. Ilse was de volgende en ook zij gilde er op los toen ze los van de grond kwam en de lucht in dook. Daarna werd besloten dat ikzelf zou gaan en het was inderdaad een fantastische ervaring om zo vrij in de lucht te zweven. Dezelfde man die met mij vloog zou ook Ep begeleiden en dus moesten we even wachten tot hij weer boven aan de berg stond. Helaas helaas sloeg het weer om en, na veel geduld (dat niet beloont werd!), werd besloten dat het die middag niet meer mogelijk was te vliegen. Balen!!!!!

Later vandaag was het tijd om afscheid te nemen van Ilse. Haar werk zit er hier weer op en vanavond vliegt ze terug naar Nederland. 's Avonds weer erg lekker gegeten met de ouders van Erik Pieter, en nu maken we ons klaar voor een nieuwe werkweek in Vila Cruzeiro.
We zijn erg benieuwd hoe de omstandigheden daar zullen zijn. Na het helikoptervoorval van vorige week schijnt het erg onrustig te zijn geweest op woensdag t/m vrijdag.

We zullen zien...!
Tot een volgend bericht,
groetjes,

Luuk en Erik Pieter

Buzios

2009-10-21T23:38:00.016-02:00

Hallo iedereen,

Weer een tijdje geleden dat we iets gepost hebben. We zijn echter de laatste dagen naar Buzios geweest, dus hebben we weer iets moois om over te schrijven!

Buzios is een klein plaatsje waar heel veel Brazilanen, maar ook veel Argentijnen en andere zonaanbidders naartoe trekken. Dit vooral vanwege de magnifieke stranden die er gelegen zijn en het altijd mooie weer. Het plaatsje ligt zo'n 200 km ten noordoosten van Rio en met de bus deden we er ongeveer 2,5 uur over.

Maandagochtend vertrokken we, samen met Ilse die in haar laatste dagen in Brazilie nog graag wat wilde rondreizen (vandaar Buzios!), dus met de bus. Het was een relaxed ritje met een lekker briesje in je gezicht en beenruimte waar je bang van werd. Goed uitgeslapen kwamen we aan en hadden we weinig moeite het hostel dat we hadden gereserveerd te vinden. Nadat we ons geinstalleerd hadden, gingen we naar het strand waar de wolken helaas ook te vinden waren. Het was niet het geweldige weer waar we op gehoopt hadden, maar toch een uurtje of 1,5 op het strand gelegen. 's Avonds liepen we de toeristische straatjes in en na veel restaurantjes gezien te hebben viel onze keus op een Italiaan. We hadden het niet veel slechter kunnen treffen! Het was echt een dramatische avond wat service betreft: het voorgerecht van Ep werd in het midden van de tafel gezet en aten we dus met zn drieen op. We hadden allemaal het idee dat dit een hapje van het huis moest zijn. Dat ging dus niet helemaal op dus bestelde Ep een nieuw voorgerecht. Ondertussen werden de hoofdgerechten van Ilse en mij al geserveerd, terwijl Ep dus nog bijna niks had kunnen eten. Echter, hier hield de maaltijd voor Ilse ook op want de Pasta Pesto smaakte niet veel beter dan dat hij eruit zag (zie foto!) en ze moest deze dan ook bijna helemaal laten staan. Ook ik werd verrast door een andere pizza die ik besteld had. 10 minuten nadat wij 'uitgegeten' waren kon ep ook gaan 'genieten' van zijn maaltijd, maar door een buikpijntje kwam hij ook niet verder dan halverwege z'n bord. Achteraf hebben we toch wel gelachen om de verschrikkelijke service en hebben we ook niet alles betaald door woorden die op het volgende neerkwamen: "Nao gostoso, muito tarde, e outro pizza!" Tot overmaat van ramp viel de regen met bakken uit de

hemel toen we weer buitenstonden, dus pakten we een taxi en vluchtten we terug naar ons

hostel.

Gelukkig was het dinsdag een stuk beter. Qua weer, en ook qua restaurant in de avond. We hebben onze hike-capaciteiten die dag weer eer aan gedaan en zijn bijna de hele kust afgelopen. Onderweg kwamen we langs verschillende stranden met mooie uitzichten en hebben we gerelaxed op een mooi surfstrandje. Ook zagen we een groep vissers in de weer met het vangen van duizenden vissen op hetzelfde moment. Door middel van een net werden de visjes (van ong 25 cm) bij elkaar gedreven en krat per krat werd eruit ge'vist'. Deze werden op hun beurt weer gedropt in een, op een gegeven moment, ratelende stapel andere kratten. Weer een nieuw apart schouwspel op ons netvlies erbij!

Op woensdag besloten we zelf actief in het water te worden en namen we elk een bodyboard mee om het gevecht met de golven aan te gaan. Het weer was deze dag nog beter en we zijn alledrie flink verkleurd (doel bereikt voor Ilse!). Bodyboarden viel echter wat tegen, maar nog steeds een erg goeie stranddag beleefd. Vanwege de komst van de ouders van Ep op donderdagavond hadden we afgesproken 's avonds weer terug te keren naar Rio.

Kort en krachtig Buzios dus, met pieken en dalen! Toch weer een erg leuke ervaring en ook fijn om weer terug te zijn in onze 'thuis'stad Rio.

Tot snel!

Erik Pieter en Luuk

Werk, bbq, bier en... Adriano!

2009-10-15T20:14:00.007-03:00

Beste lezers,

Jullie zullen wel verrast zijn, omdat er nu alweer een bericht op ons weblog verschijnt. Maar na vandaag vonden we dat we jullie zeker even een kort mailtje verplicht waren.

Vandaag waren we weer eens lekker aan het werk op het centrum van Ibiss, in Vila Cruzeiro, toen plotseling onze tolk binnenkwam en vertelde dat Adriano er weer eens was. Hij zat met wat vrienden om de hoek iets te drinken.

Wij zeiden dat we heel erg graag een foto met hem wilden en ze ging meteen regelen dat dat kon. Toen we net klaar waren met behandelen bleek helaas dat hij net even weg was, maar hij zou terug komen...

Als tussendoortje hebben we wat foto's gemaakt van patienten die we hier tegen komen. Zo leek het ons leuk om een echte Pink-spot op de foto te zetten. Voor mensen die niet tandheelkundig gericht zijn is dit wellicht lastig voor te stellen, daarom hieronder een korte uitleg hierover.

Een pink spot wordt veroorzaakt doordat de tand van binnen uit oplost en de zenuw die ruimte in neemt. Als dit lang genoeg door gaat wordt de tand van buitenaf roze, door de doorschemering van de zenuw.

Ook hebben we nog even een mooi voorbeeld van zuigflescaries vastgelegd. Dit wordt veroorzaakt doordat kleine kinderen vaak gedurende lange tijd de fles krijgen of hem zelfs mee naar bed krijgen. Als gevolg daarvan gaan de tanden flink achteruit en is er weinig aan te redden. Laatst hadden we zelfs een kind van 2 waarbij bijna alles getrokken moest worden, daar hebben we helaas geen foto's van.

Maar goed, na enige tijd wachten en verder behandelen werden we op een gegeven moment opgehaald en mochten we mee lopen. Toen we aan kwamen bleek Adriano gewoon aan de zijkant van het gebouw te zitten. Hij zat er heerlijk met zijn grote vrienden een biertje te drinken en te bbq-en... We hebben hem de hand geschud en even snel een paar fotootjes genomen samen met hem. Het leek de mensen van Ibiss beter om geen foto's te maken van de hele groep, omdat er wel eens zware jongens tussen konden zitten.

Wel hebben we nog even gezellig een paar stukjes vlees mee gegeten! Het blijft voor ons een raar idee om zo'n wereldster gewoon te zien zitten genieten van zijn rust in een van de gevaarlijkste wijken ter wereld. Ook de overige mensen in de wijk gingen gewoon verder met hun leventje, hij is er immers wel vaker.

Hopelijk vonden jullie het ook weer leuk om dit bericht te lezen en blijven jullie ons allen op de voet volgen!

Groetjes Luuk en Erik Pieter

Werken, favela's en eten...

2009-10-14T16:14:00.016-03:00

Beste lezers,

De afgelopen anderhalve week is het erg rustig geweest op ons weblog, dit komt vooral doordat het op dit moment veel van hetzelfde begint te worden. We willen jullie uiteraard ook niet iedere week hetzelfde verhaal voorschotelen... We hebben immers weer een week kinderen behandeld in Vila Cruzeiro en hebben in het weekend even gas terug genomen om bij te komen, de was te doen en dat soort zaken.

Doordat het bijna continu regende was het in het centrum van Vila Cruzeiro behoorlijk rustig, mensen gaan hier immers de weg niet op met slecht weer. Desondanks vertelde Nanko ons dat we inmiddels al ruim onze voorgangers hebben overtroffen in aantal behandelingen. Dat was dus wel even een oppeppertje!

Maandag was het in heel Brazilie de dag van het kind, waardoor alle overheidsinstellingen gesloten waren en we dus ook niet aan het werk konden gaan. Daarom had Anne, de vrouw van Nanko, gevraagd of we mee wilden gaan naar 3 andere sloppenwijken waar grote feesten georganiseerd waren voor kinderen.

De eerste sloppenwijk, Terra Encantada, letterlijk: de bezongen grond, was een horizontale favela. In tegenstelling tot de meeste andere favela´s is deze dus niet op een helling gebouwd, maar gewoon op een vlakte. Ook zijn er geen flats zoals in de verticale favela´s. Wat we daar aantroffen heeft ons diep geraakt.

Het was een grote modderpoel met veel woonkrotten. De mensen sliepen in hutjes met golfplaten daken vol gaten en op matrassen die doorweekt waren van alle regen van de afgelopen dagen. Ook was er geen stromend water en had men geen riool.

Over het algemeen waren de mensen toch nog behoorlijk optimistisch en genoten ze van de dingen die ze hadden. Zo was er die dag een voetbaltoernooi waarbij heel veel jongens betrokken waren. Op hetzelfde moment zaten de grote jongens lekker een biertje te drinken en genoten de overige bewoners van een heerlijke barbeque.

Het centrum van Ibiss lag enigszins aan de rand van de wijk, vlak naast de vuilstort, en daar waren vele kinderen leuk aan het spelen en aan het springen op trampolines. Ook ontvingen ze daar allerlei leuke speeltjes, alsof het Sinterklaas was in Nederland.

Terwijl we in de wijk aanwezig waren heeft ook een filmgroep van TMF opnames gemaakt, met Sacha Visscher als presentator. Mede daardoor was de groep behoorlijk groot en leek onze aanwezigheid helaas meer op ramptoerisme dan werkelijk bezoek aan het feest. We moesten bijvoorbeeld voortdurend rekening met hen houden en hebben bij vlagen een poos moeten wachten omdat ze bezig waren met een interview...

Ook de zoon van Nanko en Anne kwam nog even gedag zeggen en we hebben het voor elkaar gekregen om ze even gauw met zijn 3tjes op de foto te zetten.

Dankzij ontwerpen van de TU Delft hebben ze ook een hangbrug weten te construeren over een zwaar vervuilde rivier met resten metaal van de metaalfabriek die oorspronkelijk op de plaats van deze wijk stond. Doordat de wijk gebouwd is op de oude ondergrond van de fabriek is het ook haast onmogelijk een riolering aan te leggen. Ze hebben er vroeger namelijk anderhalve meter gewapend beton in gestort als fundering over een afstand van ruim 400 meter.

Na ongeveer anderhalf uur gingen we verder naar de volgende wijk, alwaar een groter feest was opgezet. Men had in een verticale favela zowaar springkussens en een groot podium staan. Daar zouden ook 2 dansers optreden die bij TMF een reis naar Brazilie hadden gewonnen met een danswedstrijd. Daar zijn we uiteindelijk niet zo lang gebleven, maar snel verder gegaan naar de derde wijk. Aldaar was het echt een groot feest met een heleboel mensen en een groot podium. We mochten daar in de vip-ruimte verblijven en hadden daardoor gratis eten en hapjes en stonden vooraan bij het podium. Kinderen kwamen na enkele schuchtere blikken op ons af en we hebben geprobeerd een leuk Portugees gesprekje met ze te voeren.

Rond een uur of zes zijn we uiteindelijk vertrokken uit de wijk en hebben we nog ergens iets gegeten in de stad. Vervolgens lekker naar huis gegaan en naar bed.

Een erg indrukwekkende dag met geuren en aangezichten die nauwelijks met woorden en foto's te beschrijven zijn.

Dinsdagavond hadden we met Nanko en Anne afgesproken om eens lekker te gaan eten in Yume. 1 Van de beste Japanse sushi-restaurants van Rio de Janeiro waar Nanko mede-eigenaar van is. Bij binnenkomst kregen we een rondleiding van Anne, waarna we plaats namen aan een afgezonderde tafel, met verhoogd zitgedeelte en pantoffels voor alle gasten.

We begonnen met enkele heerlijke mini-loempia's gevuld met garnalen of groente. Vervolgens kregen we daarbij nog kleine stukjes sushi met overheerlijk zalmgehakt! Zo lekker hebben wij de zalm nog nooit gegeten... Hij bleek afkomstig uit een gletsjer-rivier en had daardoor harder moeten werken voor zijn eten en daardoor een lekker klein vetlaagje. De smaak was werkelijk waar fantastisch!

Vervolgens kwam de boot sushi binnenvaren als hoofdgerecht. Daarop waren allerlei heerlijke stukjes eten te zien: Baby-inktvisjes, met hoofd en al, zalm, mild gerookte kabeljauw, tonijn en kwallententakels! We hebben het allemaal geprobeerd en het smaakte uitzonderlijk goed.

Als toetje kregen we warm deeg met daarin een bolletje ijs, vergezeld met passievrucht- en chocoladesaus.

Na enkele uurtjes tafelen keerden we uiteindelijk rond 1 uur voldaan naar huis!

Groetjes Luuk en Erik Pieter

Maracana: groot, groter, grooooootst!!

2009-10-05T22:10:00.007-03:00

Hallo!

Gisteravond zijn we wederom naar een wedstrijd in het Maracana stadion gaan kijken. Een wedstrijd tussen twee cubs uit Rio: Flamengo - Fluminense. Erg veel rivaliteit en daardoor enorme spanning en sensatie. Ook was het erg vol: ruim 82.000 toeschouwers, dit seizoen een toeschouwersrecord bij een competitiewedstrijd in Brasil!!!

Kaartjes hadden we geregeld via onze vriend Walter, medewerker bij IBISS. Helaas werkte hij die avond voor de security van Maracana en kon hij ons geen gezelschap houden. Samen met Ilse zochten we de plaatsen op die hij voor ons in petto had --> het vak van de harde kern van Fluminense! Gelukkig hadden we die middag nog geen tijd gehad om tshirts van Flamengo te kopen (onze favoriete club omdat veel medewerkers van IBISS hier ook fan van zijn), dus konden we rustig de neutrale toeschouwer spelen zonder gelijk allerlei verwensingen naar het hoofd geslingerd te krijgen. Mensen roepen hier namelijk graag 'porra!' (spreek uit poha), wat zoiets als sperma betekent, naar elkaar als ze zien dat de ander een tshirt van de andere club aanheeft.

We namen plaats op de tweede rij en hadden dus prima plekken. Ondanks de lichte regen was het een geslaagde avond door alle emoties en de geweldige sfeer die er hing. Uiteindelijke score was 2-0 voor Flamengo met twee goeie doelpunten van Adriano. Verder werd een speler van Fluminense door twee ambulances (waarom twee??) van het veld gehaald na een hevige kopstoot tegen het hoofd van een Flamengo-speler. Hij lag er direct na die actie nogal aangeslagen bij en bewoog niet echt. Achteraf hoorden we dat hij de volgende wedstrijd gewoon kan spelen.

Het was dus weer een geslaagde avond en waarschijnlijk de laatste keer dat we Maracana van binnen hebben gezien. Ze gaan het namelijk verbouwen en de volgende wedstrijden zullen in het stadion van Botafogo (ook erg mooi!) gespeeld worden.

Tot snel!

Abracos

Luuk en Erik Pieter

Weer een week voorbij... en spelen in Rio!

2009-10-02T18:34:00.009-03:00

Hallo allemaal,

Deze week hebben we wederom kinderen behandeld in Vila Cruzeiro. Het was een drukke week die echt om is gevlogen!

Maandag tot en met donderdag hebben we wederom hard gewerkt in het centrum van Vila Cruzeiro. Elke dag beginnen we om 9 uur (het is 1,5 uur reizen naar het centrum van IBISS) en behandelen we kinderen tot 12 uur. Tussen 12 en 14 is het pauze en gaat iedereen z'n eigen gang. Medewerkers van IBISS gaan vaak naar huis voor het middageten en een powernap (de meeste medewerkers beginnen namelijk al om 7 uur, en werken tot 5 uur 's avonds, en dat 6 dagen in de week), en wij vullen onze pauze met het eten in een van de restaurantjes in de favela (voor zo'n 2 euro krijg je echt meer dan een goede maaltijd) en voor de rest lopen we een beetje rond in de favela, het centrum van IBISS en bestuderen we vaak wat Portugees. Om 14 uur gaat het werk voor iedereen weer verder behandelen we kinderen tot 17 uur.

In onze behandelkamer staat een goede behandelstoel, daarnaast zijn lamp en unit ook aanwezig. Echter, deze zijn van dermate lage kwaliteit dat we elke behandeling een hoofdlampje gebruiken, en ook de unit heeft zijn beste tijd gehad en kunnen we enkel gebruiken als tafeltje. Ook het afzuigsysteem heeft zijn functionaliteit verloren door een gebrek aan zuigkracht. Verder is er helaas geen vaatwasmachine aanwezig en moeten we dat werk met de hand doen. Wel hebben we een autoclaaf in onze kamer staan die de instrumenten tot 200 graden verwarmt gedurende een uur.

Ondanks alles lukt het om elke behandeling succesvol af te ronden en hebben we onze draai gevonden in het behandelen.

We gebruiken vulmaterialen die voor onze komst reeds aanwezig waren in de behandelkamer. Wanneer deze op zijn zullen we op tijd onze coordinator in Nederland op de hoogte stellen en wordt vanuit Nederland voor nieuwe materialen gezorgd. Handschoenen, mondkapjes, papieren handdoekjes en andere disposables vragen we aan onze begeleider in Rio de Janeiro en kunnen dan dezelfde week aanwezig zijn.

Over het algemeen zijn kinderen in Rio, en in de favela uiteraard dus ook niet, niet verzekerd. In de stad staat bekend dat 20% van de bevolking, 80% van het geld in Rio bezit. Alleen deze mensen kunnen zich een verzekering veroorloven, en deze bevolkingsgroep zien we natuurlijk niet terug bij onze behandelingen in het centrum van IBISS.

We zijn begonnen met het opstellen van verschillende protocollen zodat het werk voor onze opvolgers eenvoudiger wordt, en het onderzoek op dezelfde manier kan worden voortgezet. Dit doen we omdat we ze eigenlijk misten toen we de eerste week in Vila Cruzeiro aan de slag gingen. Nu we een maand aan het behandelen zijn, hebben we door hoe we het beste de administratie van de kinderen kunnen bijhouden. Ook voor het organiseren van de werkplek en van de materialen stellen we een protocol op.

Voor zover dit verhaal over onze werkzaamheden in Rio.

Op vrijdag hadden we vrij en dit gaf ons de gelegenheid om de bekendmaking van de Olympische stad van 2016 bij te wonen. We hadden het idee dat elke carioca al wist dat Rio de stad zou worden, zo uitbundig werd van tevoren al feest gevierd. Midden op de copacabana waren duizenden mensen bijeengekomen om zich op te laten zwepen door 2 gekken op een enorm podium. Het leek wel een Champions League wedstrijd met al het gezang, gefeest, gedans etc. Wat een gekte! En daar stonden wij dus middenin. Rond half twee was het moment van bekendmaking aangebroken en leek het alsof er een bom ontplofte op het strand. Iedereen werd gek van blijheid en begon te springen en te schreeuwen. Een groot doek met de tekst 'Rio loves you' werd over de menigte getrokken en het was een echt feest. Kortom, een mooie eraring om bij te wonen!

Zaterdagmiddag waren we via IBISS uitgenodigd om een Hollandse middag van de Nederlandse vereninging in Rio de Janeiro bij te wonen. Hier konden we de smaak van een Hollandse kroket, wortelenstampot en erwtensoep weer eens ervaren. Best een goede afwisseling op alle rijst en bonen die we elke dag eten!

Vanavond (zondag) gaan we naar een belangrijke wedstrijd in Maracana. Er spelen namelijk twee clubs (Fluminense en Flamengo) uit Rio tegen elkaar. Deze wedstrijden zijn altijd volledig uitverkocht en volgens onze vrienden van IBISS zou de sfeer geweldig moeten zijn. We zijn erg benieuwd en hebben heel veel zin in vanavond.

We houden jullie op de hoogte!

Groeten,

Luuk en Erik Pieter

Ilha Grande, een waar paradijs

2009-09-27T22:45:00.025-03:00

Hallo lieve mensen,

We zijn net teruggekomen van onze reis vanaf Ilha Grande, het grootste eiland (ilha = eiland, grande = groot) voor de kust van Brazilie en zo'n vijf uur reizen vanaf de stad. Het was echt fantastisch.

Na het 3 uur zitten in de bus en 2 uur op de boot kwamen we vrijdagavond met twee huisgenoten aan, een andere huisgenoot zou zich later op de avond bij ons voegen. Het was ongeveer 16.30u in de avond en dus nog licht (in Brazilie is het momenteel snel donker vanwege de winter, de schemering begint rond 17.45u). Na een kleine maaltijd zochten we een hostel op die we via-via half hadden kunnen boeken. het was echter niet zwart op wit dat er plaats voor ons zou zijn, maar gelukkig was er nog een kamertje vrij. Dit hield wel in dat we de badkamer met andere hostelbezoekers moesten delen en dat we met zn 5en in 2 stapelbedden lagen (2x2 is 4, maar 1 iemand lag op de grond, op een matras uiteraard :P). Het uitzicht vanuit het hostel was meteen geweldig, het was helemaal aan het eind van het strand gelegen en had daardoor een uitzicht over de hele baai en de heuvels aan de andere kant van de baai.

Een van de vele pluspunten van het eiland is dat het nog zo ongecultiveerd is en er alleen maar wat cultivatie bestaat bij de strandjes en in het kleine dorpje van aankomst. Daarnaast zijn auto's verboden en hangt er een uiterst relaxed sfeertje die je natuulijk bij lange na niet kan vergelijken met de omgeving in Rio de Janeiro.

Nadat we alles geregeld hadden in het hostel liepen we terug over het strand naar het dorpje om iets te eten. Op het strand moesten we een klein riviertje over / door wat voor de nodige actie zorgde. Uiteindelijk kwamen we uit bij een restaurante a quilo en wachtten op de aankomst van de 3e huisgenoot. Die troffen we eigenlijk gelijk toen we naar de bootaankomstplaats liepen, dus dat was erg fijn, aangezien er een kleine 150 mensen van de boot afkwamen en bellen op het eiland erg moeizaam is. Met zn 5en bespraken we de mogelijke plannen voor de volgende dag en daarna gingen we naar bed.

De volgende dag was het leuk wakker worden met zeegeluiden vanuit je bed. Om 8 uur aten we ontbijt dat het hostel voor ons had klaargemaakt met uitzicht op zee en in de volle zon. Vervolgens gingen we naar het duikcentrumpje in het dorp en besloten we, na een lange discussie, mede omdat er geen pinautomaten op het eiland zijn, een snorkeltrip te doen met een speedboat. Daar zouden we de hele dag zoet mee zijn. Om 10.30u vertrok de boot die in totaal 8 stops zou maken verspreid over de gehele noordelijke zijde van het eiland. De andere optie, een duikexcursie, zou maar een half uurtje duren en slechts 1 baai aandoen en was een stuk duurder.
We hadden erg veel geluk met het weer aangezien het zo'n 27 graden was terwijl het de hele week Nederlands herfstweer was geweest in Rio.

Alleen al de boottrip was de moeite waard; met flinke snelheid vlogen we over de golven en haalden alle massa-toeristenboten in (waar we ook voor hadden kunnen kiezen maar niet hebben gedaan, WAT een goeie keuze! :P). Voor de meesten was het de eerste keer om te snorkelen wat het extra avontuurlijk maakte. Het was een succevolle snorkeldag met honderden verschillende visjes, grote zeesterren en als hoogtepunt: verschillende zeeschildpadden die slechts 2 meter onder ons zwommen. Ook bij de lunch zagen we schildpadden die door de lokale bevolking en onze bootbestuurder uit de hand werden gevoerd. Ze waren niet heel happig, maar een van de weinige keren dat het gebeurde heeft Ep kunnen vastleggen met zijn camera. Enige minpuntje van de dag was eigenlijk dat mijn eigen camera (Luuk), die net uitermate geschikt was voor vandaag vanwege zn onderwaterfunctie, het de week ervoor had begeven in de golven van Ipanema, zonde!

De trip ging echter verder en zo kwamen we onder andere langs het vakantiehuis van Ronaldo en verschillende geweldige stranden, waaronder Praia Amor. Tegen het eind van de trip verdween de zon achter de wolken en zakte de temperatuur waardoor het toch wel fris was met de harde wind op de boot en de natte omstandigheden. 's Avonds aten we bij het hostel, waar een BBQ georganiseerd was (Rodizio (= onbeperkt) Vis BBQ voor 20 reais (= 8 euro). Niks mis mee! Al met al een geweldige eerste dag in het paradijs.

Aan het begin van de tweede dag ontwaakten we in een iets grotere kamer, waar 3 stapelbedden stonden, zodat iedereen een eigen bed had gehad om lekker te slapen. Direct buiten de deur keken we uit over de prachtige baai waar we uiteraard wederom foto's van hebben gemaakt. Het bleef keer op keer boeien. Na een goed ontbijt en het uitchecken in het hostel gingen we vandaag eens hiken over het eiland. Enkelen onder ons wilden namelijk ook erg graag het eiland aan de binnenkant verkennen en niet alleen vanaf het water.

We wonnen een klein beetje informatie in over de te wachten tocht
en maakten ons klaar voor vertrek. De wandeling naar 1 van de mooiste stranden van Brazilie (volgens boekjes), Lopes Mendes, zou ongeveer 2 en een half uur moeten duren. Daarbij gingen we over de bergen heen en moesten we 3 andere stranden oversteken. Al na een half uur waren we behoorlijk vermoeid en van top tot teen doorweekt van het zweten. We moesten stevig bergop klauteren over enigszins gladde paden en er leek geen eind aan te komen. Gelukkig werden we bij aankomst op de top van de berg getrakteerd op een schitterend uitzicht over het dorpje en enkele stranden. Maar we moesten weer snel verder, want er wachtte ons nog een hoop andere dingen.

Het bleef zo enige tijd op en neer gaan tot we uitkwamen bij een schitterende baai. Het eerste strand. Omdat we allemaal vermoeid waren en toe waren aan een pauze besloten we hier even iets te drinken bij het aardbeien-café. De muren stonden er vol met handgeschilderde aardbeien waaraan de eigenaars 2 maanden gewerkt hebben. Iedereen koos voor een heerlijke fruitdrank, die vers geperst en gepureerd werd.

Na een klein half uurtje zijn we weer verder gegaan met onze tocht en hebben we de overige 2 stranden achter ons gelaten na in totaal ruim 2 uur wandelen. Het laatste en mooiste strand kwam al dichterbij! We moesten nog 1 keer een bergkam oversteken en dan zouden we er zijn. Vol goede moed gingen we daarom weer verder, al bleek die laatste berg nog flink pittig te zijn. Na een klein half uurtje kwamen we eindelijk aan op Praia Lopes Mendes, een gigantisch strand, en een schitterend surfparadijs! Doordat het zo afgelegen is was het ook erg rustig en kon je daar nog echt genieten van een paar uurtjes strand! Na een frisse duik en het maken van enkele foto's en panorama's zijn we weer terug gegaan naar het één-na-laatste strand, want van daaruit zou onze boot vertrekken die ons terug bracht naar het hoofddorpje van het eiland. Daar kwamen we om 16.00 uur aan en om 17.30 zou onze boot vertrekken naar het vaste land, naar Mangaratiba.

Eénmaal aangekomen moesten we ons nog flink haasten en zorgen dat we in de laatste bus pasten. Die zou namelijk om 19.20 vertrekken naast de haven. Gelukkig waren we op tijd bij de bus en wisten we een plaatsje te bemachtigen. Alleen was deze keer de bus niet echt luxe. Zo was er geen airco en moest de chauffeur eerst nog 3 kwartier lang kaartjes verkopen in de bus die hij handmatig moest gaan staan schrijven. Dan vraag je je misschien af of dit van te voren niet gekund had? Zeker weten, maar dat zou niet in de Braziliaanse logica passen... Daarom vertrok de bus uiteindelijk rond 20.00 pas en kwamen we na een lange reis rond 23.00 weer aan in Casa Convivio.

Vol weemoed dachten we alweer terug aan het eiland, een plek die eigenlijk toch nog vele malen beter was dan de geweldige stad, Rio de Janeiro.

Al met al was het een geweldig weekend om nooit meer te vergeten! En het eiland... daar gaan we zeker nog, minstens 1 keer, naar terug!

Groetjes,
Luuk en Erik Pieter

Einde week, begin weekend...

2009-09-24T21:52:00.016-03:00

Hallo beste lezers,

Hier volgt wederom een verslag van onze ervaringen van de afgelopen week en alvast een vooruitblik op ons komende weekend..

De afgelopen week was het erg rustig in ons kleine tandartspraktijkje. Dit kwam vooral doordat het voortdurend slecht weer was. De mensen in de sloppenwijken blijven dan altijd langer in bed liggen en komen zo goed als niet de deur uit. Ook in de rest van het centrum was dit te merken. Op de foto hiernaast is het centrum te herkennen aan het grote groene dak in het midden van de wijk.

Afgelopen maandag zijn we vanuit het Ibiss-centrum in de stad naar Lapa gegaan om daar onze Portugese les te gaan volgen. We hadden echter geen rekening gehouden met het ontzettende noodweer met als gevolg dat we volledig doorweekt aankwamen. Gelukkig had ik mijn goede bergschoenen aan en had ik heerlijke

droge warme voeten, Luuk daarentegen droeg sportschoenen die op woensdag enigszins droog begonnen aan te voelen..

Ook heeft Luuk een shirtje mogen lenen van de jongen die ons de cursus geeft, zodat hij niet kletsnat hoefde te zitten leren. Het resultaat daarvan kunnen jullie zien op de bijgevoegde foto!

Verder hebben we deze week afscheid genomen van Liesbeth, de 'huisbaas' die ons ontvangen heeft toen we aankwamen en die ons eigenlijk bijna overal mee heeft geholpen. Zo kon ze altijd wel wat tips geven over bezichtigingen, was ze niet te beroerd om even te bellen om eten te bestellen of om extra informatie in te winnen, etc etc. We zijn als afscheid dinsdag gaan uit eten in een nabij gelegen restaurantje waar we wederom echt Braziliaans hebben kunnen eten. Arroz, Feijao, Batatas & Frango (rijst, bonen, friet en kip).

Ook hebben we inmiddels 2 nieuwe meiden mogen verwelkomen in Casa Convivio, beiden uit Friesland. Agnes gaat de taak van Liesbeth overnemen als 'huisbaas' en Judith zal de nanny-rol van Jasmine overnemen, zij zal ons binnenkort gaan verlaten.

Doordat het afgelopen week vrij rustig was hebben we wel tijd genoeg gehad om wat foto's te maken van onze werkplek en de bijbehorende apparatuur en natuurlijk onze lieftallige tolk, Mariana. Verder hoorden we ook dat Mariana in november zal gaan trouwen in een kerk die we vandaag bezocht hebben, Igreja da Penha. Een prachtige kerk bovenop een berg die in de wijde omtrek te zien is. Ook heeft ze ons uitgenodigd voor haar bruiloft!

Morgen, vrijdag, zullen we voor een heel weekend vertrekken naar

Ilha Grande. Een eiland ten zuiden van Rio de Janeiro met een totale oppervlakte van 193 km2 en een bergtop tot 1000m. De natuur schijnt er geweldig te zijn, uitermate geschikt voor hiking-tochten. Ook is het water erg mooi, waardoor snorkelen en duiken prachtig zouden zijn! Wie weet wat ons allemaal te wachten zal staan komend weekend!

We keep you posted!

Groetjes Luuk en Erik Pieter

Niteroi, lange rijen en Maracana...

2009-09-20T10:18:00.010-03:00

Hallo,

We hebben een geweldig weekend achter de rug. Zaterdag zijn we met een huisgenoot naar Niteroi gegaan en zondag gaan surfen en naar Maracana!!

Niteroi ligt aan de andere kant van de baai (baai van Guanabara) van Rio. Je zou er mooie stranden, unieke musea, en een leuk uitgaansleven moeten tegenkomen. Met de boot zijn we de baai overgevaren, een 'ritje' van ongeveer 20 minuten voor 2.80 Reais. Aan de overkant regelden we een toeristenkaartje en informeerden we naar de bussen die we het beste konden pakken. Omdat de afstand best te lopen was naar het museum waar Niteroi bekend om staat, hebben we dat gedaan. We gingen op pas en kwamen al snel langs een Habib's. Een Arabische fastfood-keten. Nadat we daar heerlijk gegeten hadden, een hamburger met frietjes voor ons en gevulde courgette voor onze huisgenoot, gingen we weer verder op pad. Na zo'n 20 minuten kwamen we al aan op onze bestemming. Het was duidelijk de moeite waard, al werd het uitzicht toch nog enigszins beperkt door de hevige bewolking. Ook het museum ziet er van buitenaf erg gaaf uit.

Binnen bleek echter dat het museum zelf nogal tegen valt. (Ook dat hadden we van te voren al gelezen.) Zo had de man bij de kassa geen enkel wisselgeld en moesten we daarom eerst wisselen bij het souvenirswinkeltje aan de overkant. Ook hing er kunst die op de verste verte niet leek op kunst. Er hingen enkele simpele schilderijen en zelfs enkele blaadjes papier naast elkaar werd al gezien als kunst. Daarom hiernaast onze mooiste foto uit het museum...

Na het maken van enkele foto's zijn we daarom weer verder gegaan naar de stranden van Niteroi, ook dit uiteraard te voet. (zie onderaan een panorama hiervan) Aangezien het weer niet opperbest was zijn we daar niet al te lang gebleven en hebben we de bus maar gepakt om terug te keren naar Botafogo. Gelukkig kwam er een bus langs die ons in 1 ruk naar huis zou brengen. Deze bus zou vervolgens over de 14 km(!) lange brug rijden die Rio de Janeiro en Niteroi met elkaar verbindt. Ook dit was een bijzonder moment. In Nederland zou zo'n brug immers een enorme vangrail hebben en minstens enkele meters naast het asfalt waar geen auto's rijden. Hier is dat echter niet het geval. Je kon zo ongeveer vanuit de bus recht omlaag kijken, over een klein betonnen muurtje, de zee in. Heel apart, vooral als de bus er met een rotvaart langs rijdt.

Eenmaal veilig aangekomen in Botafogo zijn we huiswaarts gegaan en hebben we ons klaargemaakt om te gaan stappen in Lapa. We zouden vandaag niet op straat blijven hangen maar naar 1 van de beste clubs van Rio de Janeiro gaan, Rio Scenarium.

Een erg spannende busreis, de meest speciale tot nu toe, bracht ons naar Lapa. De map van de huisbaas omschreef de chauffeurs al als Madman on a mission... Dat was volledig waar wat betreft deze chauffeur. We vlogen van links naar rechts door de bus en indien iemand als hij in Nederland zou rijden zouden alle passagiers onmiddelijk uitstappen en een klacht indienen bij de maatschappij. Ook zou de politie bij de eerste ontmoeting meteen zijn rijbewijs hebben ingenomen.

Ook deze reis overleefden we weer, dus konden we onze tocht naar Rio Scenarium te voet voortzetten. Bij aankomst, rond 22.15 bleek echter dat de rij al ruim 150 meter lang was en we hadden niet echt behoefte om daarbij aan te sluiten. Uiteindelijk zijn we er toch even gaan staan om te kijken of er enige vooruitgang in zat, maar dat bleek enorm tegen te vallen. Vervolgens maar iets gedronken aan de overkant van de straat en daarna weer huiswaarts gegaan. De volgende dag zou immers erg druk worden..

Om 8 uur zijn we op zondag al opgestaan om nog even met het thuisfront te skypen. Daarna hebben we onze strandspullen bij elkaar geraapt en zijn we vertrokken naar Barra, om daar eens te gaan kijken hoe het in elkaar zit om te kitesurfen. We hadden met een vriend van een huisgenoot afgesproken en hebben daar lekker op het strand gezeten. Op een gegeven moment hebben we zijn surfplanken gehaald en zijn we gaan proberen te golfsurfen. Dit viel nog niet mee en waarschijnlijk halen we samen nog niet eens de 5 seconden dat we daadwerkelijk op een board hebben gestaan op het water... (foto's liggen helaas in het water...)

We moesten echter weer op tijd terug omdat er een groots evenement voor de deur stond, een bezoek aan Maracana! Het voormalig grootste stadion ter wereld met tegenwoordig nog een capaciteit van 80.000 mensen. Vroeger hebben er wel eens 200.000 mensen gezeten! We hadden daar afgesproken met Walter en Ilse. Walter is een enorm aardige man uit Vila Cruzeiro die het geweldig vond om ons mee te nemen en Ilse kennen jullie als het goed is al. We gingen kijken naar de wedstrijd Flamengo - Coritiba. Bij Flamengo deed Adriano mee in de basis, op zich al schitterend, hij komt immers uit Vila Cruzeiro en Walter kent hem best goed. Als kers op de taart won Flamengo 3-0 en Adriano scoorde een fantastisch doelpunt met een mooie lob!

Gedurende de hele 2e helft was het een groot feest in het hele stadion, waar op dat moment ruim 50.000 bezoekers aanwezig waren. Dan te bedenken dat het hier gaat om 2 clubs uit de middenmoot van de Braziliaanse competitie.

Hier gaan we onze avonturen van afgelopen weekend weer beeindigen! Er zullen snel nieuwe verhalen komen over andere ervaringen...

Groetjes,

Erik Pieter en Luuk

Hardrock in Rio

2009-09-19T09:54:00.006-03:00

Hallo daar,

Gisteravond besloten we het Hardrock Cafe in Rio maar eens te gaan ontdekken. De missie was natuurlijk vooral: een tshirt scoren! Met twee huisgenoten gingen we er heen, het was ongeveer een halfuur rijden met de bus. Helemaal naar de wijk Barra, waar we overdag nog niet geweest zijn, maar wat een modern en amerikaans-achtige wijk zou moeten zijn, met brede boulevards, hoge wolkenkrabbers en natuurlijk de mooie stranden.

Het cafe lag in een soort winkelcentrum, maar door de enorme
gitaar die buiten stond en die met neon verlicht was, wisten we dat we op de goede plek waren.

Erg groots allemaal binnen, groter dan alle Hardrock cafe's die ik (Luuk) tot nu toe gezien heb ( en dat zijn er een heuleboel :-P). Compleet met dansvloer, groot buitenterras met panoramauitzicht, later op de avond een live band, en natuurlijk de bekende gitaren en outfits van menigeen bekend artiest.

De burgers waren zoals altijd weer uitstekend en de sfeer was erg
goed. Het enige jammere is dat de missie mislukt is, want toen we weggingen en een tshirt wilden kopen bleek de winkel al dicht te zijn. Volgende keer beter!

Goed, dat was ons rock-avontuur, we hebben nog een heel weekend voor ons vol leuke dingen, dus er volgt snel een nieuw verhaal!

Groeten!

L & EP

Week 1

2009-09-18T14:39:00.008-03:00

Hallo Nederland!

We hebben onze eerste werkweek afgesloten en al met al kunnen we zeggen dat hij erg goed is verlopen. Op maandag begonnen we met 8 kinderen en hadden we in de tussentijd onze handen vol aan het reorganiseren van de spullen in de kast, bekijken wat we goed konden gebruiken en wat niet. Ook gebruikten we de vrije tijd voor het bekijken van onze portugese leerboekjes. De tweede dag was het al wat drukker en kwamen er in totaal 10 kinderen opdagen. Dat was echter nog niks tegenover de woensdag en donderdag met respectievelijk 20 en 17 kinderen! Hartstikke druk dus, onze tolk vertelde ons dat ze het in 4 jaar nog nooit zo druk had meegemaakt! We doen dus blijkbaar iets goed, en mond-op-mond-reclame werkt hier uitmuntend :)

De sfeer binnen IBISS is erg goed. Het is dus een soort centrum waar kinderen 's ochtends en 's middags kunnen komen spelen, zwemles volgen en ze krijgen voetbal- en tennistraining, en ze kunnen terecht bij de tandarts, arts en fysiotherapeut. Er werken ongeveer 50 mensen die allemaal een mooi IBISS-tenue dragen en de een is nog aardiger dan de ander. Iedereen geeft ons elke keer een hand en een high-five, en als we iemand voor de eerste keer tegenkomen vraagt hij/zij onze namen en geeft-ie ons de zijne. Als we die persoon dan later weer tegenkomen is hij in de zevende hemel als we z'n naam nog kennen, hartstikke leuk!

Tussen de middag eten we meestal met Ilse, een meisje die pedagogie studeert en ook voor IBISS vrijwilligerswerk doet gedurende 10 weken, bij een restaurantje in de favela, en soms komt er dan nog iemand van IBISS voor de gezelligheid bij zitten.

We zijn elke dag rond 17 uur klaar en pakken dan een combi (witte volkswagenbusjes die ongeveer 10 mensen kunnen vervoeren) naar het metrostation. Woensdag zijn we begonnen met de officiele Portugese les en daar gaan we dan eerst heen na het werken in de favela. Dit neemt zo'n 2 uur in beslag. Eigenlijk zijn we de hele dag bezig met Portugees, in de favela proberen de werknemers je tijdens de lunch ook iets bij te brengen, en donderdag hebben we zelfs een echte les gehad met Walter, een boom van een kerel die ons dan woordjes voorleest die wij moeten nazeggen. Goed voor de uitspraak en erg gezellig! Mooi om te zien dat iemand zoals hij echt de tijd voor je neemt, terwijl wij hem op onze beurt weer wat Engels proberen bij te brengen.

Al met al een zeer geslaagde, maar druk gevulde week! Goed dat het weekend er weer is om even bij te kunnen komen!

We vinden het erg leuk dat er zoveel reacties zijn op onze verhalen, keep it up!

Groetjes uit Rio!

Luuk en Ep

Werkdag 1...!

2009-09-14T21:41:00.003-03:00

Hallo beste lezers,

Vandaag hebben we onze eerste echte werkdag gehad in Vila Cruzeiro.

We moesten om 10.00 beginnen, omdat het onze eerste dag was, en vertrokken, voor de zekerheid, al om half 9. We zijn naar de metro gelopen van Botafogo en hebben daarin voor 2.80 Reais, ongeveer 1 euro, 17 haltes afgelegd. Ondertussen hadden we het Maracana-stadion gezien en hebben we een aantal sloppenwijken doorkruist.
Na enige tijd kwamen we aan in metrostation Inhuama, alwaar oude Volkswagen-busjes stonden om iedereen verder te brengen. Toen wij aan kwamen lopen werd er meteen vragend naar ons geroepen of we naar Vila Cruzeiro moesten. Kenden ze ons al?
Het oude busje was wederom een ervaring op zich. De schuifdeur was geautomatiseerd, maar ondertussen sloeg de motor wel ongeveer 15 keer af en rolden we een aantal keer zomaar de berg af. Starten ging ook steeds moeizamer en mensen kwamen het busje in en verlieten het busje op allerlei plaatsen. Ook waar er, volgens ons, geen halte was of zelfs zou kunnen zijn.

Bij aankomst in Vila Cruzeiro zijn we meteen het gebouw van Ibiss binnen gelopen, Espaco Vila Cruzeiro genaamd. Langzaam aan begint ons steeds duidelijker te worden dat het een enorme organisatie is waarbij heel veel vrijwilligers werken op allerlei gebieden..
Binnen bleek dat er al enkele kinderen zaten te wachten op onze komst, daardoor hadden we weinig tijd om alle spullen eens goed te bekijken. Wel zijn meteen in de behandelingen gedoken. Enkele kinderen hadden heel diepe caviteiten, anderen hadden een puntgaaf gebit. Wederom enorme tegenstellingen!
Tijdens onze pauze, die duurt van 12.00 tot 14.00, zijn we gaan eten in een lokaal restaurantje. Daar hebben we samen met Mayra Avellar Neves gegeten (zie deze link: http://www.eenvandaag.nl/binnenland/34205/de_week_van_mayra_avellar_neves). Een typisch Braziliaans gerecht was het gevolg. Rijst, bonen, frietjes en gefrituurde kip, samen met een beetje sla, tomaat en ui. Een heerlijk, gigantisch bord vol eten en enkele glazen cola voor slechts 6 Reais! Ongeveer 2 euro 30... Vervolgens zijn we weer verder gaan behandelen, samen met onze tolk en assistente Mariana. Zij is er iedere dag, 6 dagen in de week, van 7 uur in de ochtend tot 5 in de avond. Ze is 1 van de weinige mensen die vloeiend Engels spreekt.
Om 3 uur zijn we vandaag alweer vertrokken omdat we een afspraak hadden op het hoofdkantoor van Ibiss, in het centrum van de stad. Daar hebben we samen met Anne, de vrouw van Nanko, en een ander Nederlands meisje werkzaam voor Ibiss geprobeerd in Portugees te communiceren. Als extraatje was er een vrouw bij die alleen Portugees spreekt, zodat we het echt konden proberen. Erg leerzaam!
Daarna zijn we naar huis gegaan en hebben we weinig meer kunnen doen. Luuk heeft een telefoontje gekocht, iets wat ruim anderhalf uur duurde, en hij werkt nog steeds niet!!! Ook hebben we even iets kleins gegeten, meer trek hadden we niet na die middagmaaltijd, in het winkelcentrum Rio Sul.

Tot slot zijn we er vandaag nog achter gekomen dat er binnen Vila Cruzeiro ruim 4000 deelnemende kinderen zijn in de projecten van Ibiss. Daarnaast is Ibiss nog werkzaam in 42 andere favela's en heeft het in totaal ruim 60 projecten! Met een begroting van ruim 2,4 miljoen euro doen ze al met al geweldig werk en worden de sloppenwijken echt steeds leefbaarder. Ook de overheid is zeer gelukkig met het werk van Ibiss en is inmiddels de hoofdinversteerder. De Staat Rio de Janeiro heeft in 2008 Espaco Ibiss en alle projecten die in Vila Cruzeiro gedaan worden uitgeroepen als voorbeeld van de aanpak van de problematiek in de favela's.

Vandaag was overigens een erg natte dag met voortdurend buien en klamme omstandigheden. Gelukkig zaten wij lekker binnen te werken...

Groetjes en tot snel!

Beijos

Erik Pieter en Luuk

Santa Teresa

2009-09-12T22:56:00.009-03:00

Bon dia,

Vandaag is het zaterdag en besloten we naar de wijk Santa Teresa te gaan. Samen met een huisgenoot gingen we op stap en namen we de bus er naar toe. Net als bij de metro betaal je voor de bus een vast bedrag, ongeacht hoever je meerijdt. Een standaard bus kost 2,20 reais, met airconditioning 2,35 en soms kost een bus 2,50 reais. Bijna voor niks dus, zeker niet als je lang blijft zitten.

Daar aangekomen waren we bijna meteen bij de trappen van Santa Teresa. Het bijzondere hieraan is een project van Jorge Selaron, hij heeft de trap met tegeltjes uit meer dan 10.000 plaatsen in de wereld bezet. Onderaan de trap werd gevraagd ons door een man die bezig was met het project (het zou pas in 2010 afgerond zijn) waar we vandaag kwamen, en hij liet ons direct 5 tegeltjes zien afkomstig uit Nederland (zie foto's). We hadden wel heel erg geluk, want meneer Selaron was hoogstpersoonlijk bezig met de tegeltjes (alleen hadden we dat achteraf pas door :-P).

We zijn de trappen opgelopen, en verder de heuvel op over een erg stijle weg. Zo kwamen we bij een ruine die te bezichtigen was en van waaruit je een schitterend panorama beeld had over de hele stad. Ook zijn we een klein museum ingelopen met antieke boeken, volledig ingerichte kamers (ook antiek) en schilderijen en beelden. Ze hadden kleine poppetjes die allerlei beroepen en bezigheden uitbeeldden en daar zat ook een tandarts bij zoals je kan zien.

Het aparte van Santa Teresa is dat de zogenaamde Bonde er doorheen rijdt, een oud, klein trammetje waar nog steeds mensen in vervoerd worden. Vaak hangen de passagiers uit de tram omdat er te weinig ruimte is. Mooi gezicht, en zeker als je bedenkt dat de zogenaamde Bondinho ook over de bogen van Lapa (een oud viaduct) rijdt, waar-ie maar net in de breedte op past.

Bij het beginstationnetje van de Bonde zijn we gestopt met de wandeling, het was toen 17.00 uur en het zou niet lang meer duren voordat het donker was. Mede door het feit dat we dichtbij de ingang van een favela waren (favelas zijn meestal altijd gelegen op de bergen), besloten we een bus te pakken naar beneden (en niet te wachten op het trammetje) zodat we niet te lang in dat gebied hoefden te wachten. Toch een erg vreemd idee dat, wanneer je per ongeluk een favela binnenloopt, je alles kwijt bent wat je bij hebt; ze nemen gewoon alles in. Nanko van Buuren vertelde ons dat de Cariocas altijd de angst hebben dat ze per ongeluk een favela binnenrijden, in dat geval zouden ze hun auto nooit meer terug zien en naar huis kunnen lopen! Prettig idee.... :-P

Gelukkig is ook dit avontuur weer goed afgelopen!

Je hoort van ons!

Groeten,
Luuk en Ep

Op stap

2009-09-12T10:47:00.004-03:00

Hallo allemaal,

Gisteravond zijn we op stap geweest met 2 huisgenoten.

We begonnen in een bar waar ze alleen wijn en champagne verkopen. Na 1 fles Prosecco zijn we daar weer vertrokken en hebben we een Acai (spreek uit als asa-i) gekocht in een klein winkeltje (eigenlijk zijn alle winkels klein) in Botafogo. Acai is een soort koude bessensap met gecrusht ijs erin, de smaak is erg apart en moeilijk thuis te brengen.

Vervolgens met de bus naar Lapa, één van dé uitgaansgelegenheden in Rio. Hierbij moet je niet denken aan een paar café's met veel mensen binnen, maar een gigantisch straatfeest waarbij duizenden mensen in de straten staan, dansen en muziek maken.

Tussen alle mensen door staan er op een plein ook nog allemaal kleine kraampjes waar je allerlei eten en drinken kunt kopen, zoals een Hamburger voor ongeveer 1 euro 20 en een Caipirinha voor 2 euro. En dan heb je meteen een grote Caipirinha!

Wel moet je in die mensenmassa goed oppassen voor de kinderen, want dat zijn de zakkenrollers. Omdat er daar zoveel gerold wordt hebben we ook onze camera's thuis gelaten en kunnen we jullie helaas geen foto's laten zien van dit spektakel.

Rond een uur of 3 zijn we weer huiswaarts gegaan en hebben we onze bedden weer opgezocht.

Het was opnieuw een avond vol ervaringen en indrukken zoals we ze nog nooit gezien hadden..!

Groetjes Erik Pieter en Luuk

Jardim Botanico

2009-09-11T19:46:00.010-03:00

Hallo mensen thuis!

Vandaag hadden we weer een vrije dag, en vanwege het onheldere weer besloten we laag bij de grond te blijven ipv een bezoek aan Cristo Redento of Pao de Acucar (resp. Cristus de Verlosser en de Suikerbroodberg).

We hebben de bus gepakt naar Gavea, de buurt waarin de botanische tuinen gelegen zijn (Jardim Botanico). Erg mooi en vooral groot! Veel verschillende planten en bomen gezien en over de hoofd'laan' gelopen waarover Charles Darwin (1832) en Albert Einstein (1925) gelopen hebben. Langs deze hoofdlaan staan 200 grote palmen zoals op de foto misschien wel te zien is.

Verder hebben we verschillende tropische (grote!) vlinders, een soort kleine aapjes, een toekan, andere tropische vogeltjes, vleesetende planten, salamanders enz. gezien. Op de foto's is ook een erg grote boom te zien (kijk maar naar de breedte van de stam!) (klik op de foto's voor vergroting) en we hebben een 360 graden panorama gemaakt die helemaal onderaan de site te zien is.

Het weer viel erg tegen vandaag, we hebben het hier heel erg slecht met maar 27 graden en veel bewolking ;-)

Dat was um weer!

Tot morgen, dan gaan de avonturen van Luuk en Ep verder!

Rustig aan...

2009-09-11T10:09:00.009-03:00

Hallo allemaal,

Gisteren en vandaag hebben we een klein beetje gas terug genomen om even bij te komen van de indrukken hier.

We zijn gisteren naar een taalschool geweest in Catete, een wijk in Rio. Daar hebben we de mogelijkheden besproken voor een cursus Portugees. Vervolgens zijn we op onze slippertjes een fikse wandeling gaan maken langs de stranden van Rio de Janeiro.

Het was een mooie wandeling met heel erg verschillende stranden, de ene verlaten en vies, de andere prachtig en gezellig.. Op al deze stranden hadden we uitzicht op Pao de Acucar, de suikerbroodberg.

Onderweg passeerden we enkele vissers die toevallig ook nog iets vingen. Eentje ving een vliegvis en een andere had met een harpoen een kogelvis gevangen!!

Inmiddels hebben we bijna alle stranden van Rio de Janeiro een keertje bewandeld en wordt het tijd voor een ander onderdeel.

Daarom hebben we besloten vandaag, afhankelijk van het weer, Christo te bezoeken of naar de Jardim Botanico te gaan, volgens boeken een van de fascinerendste tuinen ter wereld!

Dat was het weer voor vandaag...

Groetjes Erik Pieter en Luuk

Overweldigend!

2009-09-10T08:36:00.014-03:00

Hallo mensen thuis!

We worden net wakker nadat we gister een lange en indrukwekkende dag hebben beleefd. Om 14u hadden we een afspraak met Nanko, en hij zou ons in de favelas gaan introduceren. We hadden echter dus nog een hele ochtend om te doen wat we wilden, dus besloten we naar het oude centrum ('Centro') te gaan. Dit is het makkelijkst bereikbaar met de metro, dus we hebben een metrokaart gekocht, die we met 20 reais (20 / 3 = +/- 7 euro) hebben 'opgewaardeerd'. Voor elke rit betaal je 2.80 reais, ongeacht hoe snel je uitstapt. Een goedkoop en handig systeem. De metro zag er erg fris en fruitig uit, net als het station zelf, dus geen zwervers te zien, vieze luchtjes te ruiken of warme, kleffe metro's zoals in Amsterdam vaak wel het geval is. Aangekomen in Centro, begonnen we met lopen door de Rua de Carioca, een straatje waarvan ik had gelezen dat het meer-dan-een-eeuw-oude-winkeltjes bevatte. Zo kwamen we langs een antieke muziekwinkel (A Guitarra de Prata), een Bar/Cafetaria (Bar Luiz) met een Duits uiterlijk en een bioscoop met Engelse accenten. Er zijn in Rio vele invloeden uit verschillende landen te ontdekken; vooral Portugal, Afrika maar ook verschillende Europese landen hebben in de geschiedenis hun sporen achtergelaten (ja, ik heb mijn huiswerk gedaan :-P)

Genoeg geschiedenis, we hebben een flinke tijd door de stad gelopen en hebben tussen de middag wat gegeten bij een zogenaamd 'Restaurante a quilo' , wat betekent dat je zoveel eten kan opscheppen als je wil en aan dat het eind van de rit je bord gewogen wordt. Per 100g betaal je een vast bedrag, waardoor we uitkwamen op een flinke maaltijd met drank voor nog geen 5 euro, goeie deal!

Even rondggelopen nog en een graffiti-afbeelding gevonden van Ibiss (uiteraard een foto gemaakt), en daarna naar Ibiss-kantoor gelopen, waar we Nanko zouden treffen. Met hem naar Vila Cruzeiro gereden in zn eigen jeep met een groot logo van Ibiss er op. Bij binnenkomst van de favela passeerden we eerst de 'uitkijk-jongens' die vrolijk naar ons zwaaiden en gebaren maakten naar Nanko. Overal waar we langskwamen werd naar ons gelachen en dingen geroepen. Nanko parkeerde de auto voor het Ibiss gebouw waar hij ons voorstelde aan het 52-koppige personeel (veel!) en hij liet ons onze werkkamer voor de komende 3 maanden zien, met een tandartsstoel, unit en kast vol materialen. Maandag zullen we met het echte werk beginnen en zullen we zien wat er allemaal in de kastjes verborgen is. Vervolgens liet hij de geboorteplaats van de voetballer Adriano zien (die naar het schijnt regelmatig terugkomt in Vila Cruzeiro) en nam Nanko ons mee naar de plaatselijke winkel tegenover Ibiss. Hij vroeg met een knipoog: 'Jullie drinken toch wel bier he...??' Dat deden we inderdaad, en bleven we ook doen, omdat we na ongeveer elke slok werden bijgevuld. Steeds meer jongens kwamen naar de 'ontmoetingsplek', en dronken een biertje mee. Mooi om te zien was hoe iedereen, jong en oud, naar Nanko kwam om zich even te laten knuffelen en betuttelen. Jongens waarvan er velen, zo hoorden we later, ook in het drugscircuit zaten. Voor ons was dit 'goed' omdat we al door veel mensen zijn gezien en die ons dus nu 'kennen'. Ook hoorden we dat er (voor de drugsjongens die er nu niet waren) verschillende webcams hingen waardoor onze gezichten werden gescand en in het circuit terechtkwamen. Zo zou iedereen te weten komen wat we precies kwamen doen en hoe we eruit zagen. Je zou zeggen: 'Luuk en Ep, jullie zijn gek dat je daar tussen gaat staan' (sommige jongens hadden geweren bijna zo groot als zichzelf bij zich), maar er heerste een erg ontspannen en vriendelijk sfeertje en iedereen leek te genieten van de mooie dag. Wat ons wel enigszins schokte was het feit dat 4,8 % van de bevoling onderdeel uit maakt van de 'firma'. Als je dan bedenkt dat er 120.000 mensen wonen in de sloppenwijk, dan heb je meteen een flink leger! Daarnaast worden die jongens gemiddeld slechts 22-23 jaar oud en van alle gezichten die we gisteren zagen zal over ongeveer 9 maanden nog maar de helft over zijn.
In het centrum waar we aan het werk gaan hebben ze ook het meisje die afgelopen jaar de Nobel Prijs voor de vrede onder 18 jaar heeft gewonnen. Dit komt doordat ze zoveel goed werk doet voor de mensenrechten in de sloppenwijken.

Na Vila Cruzeiro nam Nanko ons nog mee naar 2 andere sloppenwijken waar het er ongeveer hetzelfde aan toe ging. Tot vroeg in de avond bier gedronken met de plaatselijke bevolking en in het Engels / de eerste woordjes Portugees gebabbeld met verschillende jongens. Het valt ons op dat het allemaal vriendelijke jongens zijn, die een praatje met je maken, naar je lachen en je wat Portugees proberen bij te brengen.

Vervolgens zijn we bij een project geweest waar een dansgroep zich voorbereidt om een uitstap naar Suriname te maken op basis van een uitwisselingsprogramma. Dit was in een sloppenwijk waar in ongeveer 1200 flats ruim 800.000(!!!) mensen wonen, een zogenaamde verticale favela's (ter vergelijking: Amsterdam telt 750.000 inwoners).

's Avonds nam Nanko ons mee naar een goed restaurant waar we lekker gegeten hebben. Zijn zoon was er ook bij, en na het eten keken we met zn 4en (de rest was alweer naar huis) Brazilie-Chili (Adriano stond in de basis). Brazilie won met 4-2 en toen was het tijd om naar huis te gaan. Onderweg werden we nog aangehouden en gefouilleerd door politie met uzi's en ander geschut, maar uiteindelijk was er niks aan de hand en mochten we verder rijden.

Wat een dag! Van zulke dagen zullen we er niet meer veel meemaken in ons leven. Genoeg geschreven ook denk ik, dus nu is het mooi geweest. Maandag beginnen we dus pas, dus tot dan toe de tijd toerist te spelen en Portugees er in te knallen!

Groeten uit Rio!

Luuk en Ep

Kennismaken met Rio

2009-09-08T20:17:00.007-03:00

Boa noite!

Wat een dag. Vanochtend dus veel te vroeg wakker geworden, maar toch maar opgestaan en na wat instructies van de huisgenoten een pinautomaat en bakker opgezocht. Weten we dat ook weer! Na ontbijt de stad ingegaan op weg naar de Copacabana. Wat een strand! Het weer, de mensen, de golven; overweldigend. Doorgelopen naar Ipanema: hetzelfde verhaal. Al met al was het een flinke wandeling van een kleine 10 km. Vervolgens terug naar huis voor een korte pitstop.

's Middags hebben we het locale winkelcentrum bekeken, waar geen enkel winkelcentrum in Nederland aan kan tippen. Erg
veel mooie winkels met dure merken en ontzettend veel mensen
die middageten aan het nuttigen waren. Inkopen gedaan bij de supermarkt en boodschappen thuis gedumpt.

Het wordt hier zoals gezegd vroeg donker, dus de trek in avondeten kwam raar genoeg al vroeg opzetten. We waren er mentaal nog niet
klaar genoeg voor om het avondeten klaar te maken, en besloten dat ze op de Copacabana waarschijnlijk wel een leuke eetgelegenheid hadden. Dat klopte idd, en hier hebben we gelijk onze eerste caipirinha's (typisch Braziliaans drankje met limoen, Vodka en geschaafd ijs) gedronken. Erg fris! Als toetje nog een kokosnoot, die voor onze neus open werd gehakt / gebeukt (het sap sprietste (goed Nederlands?) in de ogen van Ep, nice! :-P). Het kokossap drinken was iig weer een ervaring!

Morgen volgt weer een nieuwe serie unieke ervaringen die we met je zullen delen.

Tot dan!
Luuk en EP

Aangekomen

2009-09-08T11:33:00.005-03:00

Beste mensen, Gisteravond zijn we na een redelijk lange
maar goede vlucht aangekomen in Rio de Janeiro. We werden op het vliegveld opgehaald door een taxi (de auto zelf viel bijna ''uit elkaar van ellende''--> citaat Erik Pieter), die ons naar onze woning bracht waar we de komende 3 maanden zullen doorbrengen. Onderweg kwamen we langs diverse sloppenwijken (favelas) en ook het Christusbeeld (Cristo Redentor) was niet te missen. De eerste kennismaking met Rio was, mede door de miljoenen lampjes, meteen heel bijzonder.

Bij de woning aangekomen werden we daar gelijk ontvangen door
de 'huisbaas' die uitleg gaf over de casa, het leven in Rio ons voorstelde aan de huisgenoten en nog veel veel meer. Intussen was het voor ons een uur of 5 in de ochtend (nederlandse tijd), en vonden we het tijd om het bed op te zoeken.

Zouden ze hier in Brazilie zomertijd en wintertijd kennen? Het schijnt hier om 17.00u al pikkedonker te zijn en vanochtend zijn we om 5.30u wakker geworden doordat het felle licht van buiten in onze ogen scheen. Handig! Maar misschien is het nog het gevolg van een kleine Jetlag. Verder prima geslapen en vandaag hebben
we ons voorgenomen toeristje te spelen. Voor woensdag staat namelijk de afspraak met Nanko van Buuren* wat ons de tijd geeft om te acclimatiseren en Rio te ontdekken.

So..., Rio, here we come!

Luuk & EP

* Nanko van Buuren is onze begeleider hier in Brazilie en de persoon die ons aan alle drugsbazen en het Ibiss-personeel gaat
introduceren. Dit is noodzakelijk om ons goed te kunnen bewegen in de favela, waar we ons werk gaan uitvoeren, zodat de locale bevolking weet wie wij zijn en wat wij komen doen.

Het is bijna zo ver!

2009-09-04T15:10:00.003-03:00

Beste lezers,

Over een paar dagen is het dan eindelijk zover!

Maandagochtend 8 september (10.05 uur) zullen we vertrekken naar Rio de Janeiro, met een korte tussenstop op London Airport.

Afgelopen donderdag hebben we nog een training gehad in de behandelmethode die we gaan toepassen in Brazilie, zodat we meteen goed kunnen beginnen in de sloppenwijken. Deze behandelmethode wijkt op een aantal vlakken af van de behandelmethode in Nederland. Zo hebben we in Brazilie bijvoorbeeld geen boor, maar gebruiken we handinstumenten om caries te behandelen en ook het vulmateriaal is anders dan het vulmateriaal dat we hier gewend zijn. Dit brengt logischerwijs een aantal aanpassingen met zich mee.

We houden jullie op de hoogte!

Groetjes,

Erik Pieter en Luuk

Bericht voor vertrek

2009-07-27T04:59:00.005-03:00

Hallo, en welkom hier!

7 September is het zover, dan vertrekken wij, Erik Pieter en Luuk, voor zo'n 4 maanden naar Brazilie, Rio de Janeiro. We gaan hier onze buitenlandstage uitvoeren en een maand rondreizen.

Al onze avonturen komen op deze site te staan, dus hou het goed in de gaten, zodat je niet eens door hebt dat we weg zijn.

Tot snel!

Luuk & Erik Pieter